بشكن طلسم حادثه را
                                     بشكن
 مهر سكوت از لب خود بردار
 منشين به چاهسار فراموشي
 بسپار گام خويش به ره
                                     بسپار
 تكرار كن حماسه خود     تكرار
چندان سرود سوگ
                            چه مي خواني ؟
 نتوان نشست در دل غم   نتوان
 از ديده سيل اشك چه مي راني ؟
سهرابمرده راست غمي سنگين
اما
        غمي كه افكند از پا نيست
برخيز
           رخش سركش خود زين كن
 اميد نوشداروي تو از كيست ؟
     سهرابمرده اي و غمت سنگين 
     بگذر ز نوشداروي نامردان
                  چشم وفا و مهر نبايد داشت 
                        اي گرد دردمند ز بي دردان

               مصدق

/ 2 نظر / 4 بازدید
خلود

منظومه ها پس اين ها همه اسمش زندگي است دلتنگي ها دل خموشي ها ثانيه ها دقيقه ها حتي اگر تعدادشان به دو برابر آن رقمي كه برايت نوشته ام برسد ما زنده ايم چون بيداريم ما زنده ايم چون مي خوابيم و رستگار و سعادتمنديم زيرا هنوز بر گستره ويرانه هاي وجودمان پانشيني براي گنجشك عشق باقي گذاشته ايم خوشبختيم زيرا هنوز صبح هامان آذين ملكوتي بانگ خروس هاست سرو ها مبلغين بي منت سر سبزي اند و شقايق ها پيام آوران آيه هاي سرخ عطر و آتش برگچه هاي پياز ترانه هاي طراوتند و فكر من واقعا فكر كن كه چه هولناك مي شد اگر از ميان آواها بانگ خروس رابر مي داشتند و همين طور ريگ ها و ماه و منظومه ها ما نيز بايد دوست بداريم ... آري بايد زيرا دوست داشتن خال با روح ماست حسين پناهی .............. شاد باشيد

سلام عزيزترينم خوشحالم که با وجود پروژه های زيادی که داری هنوزم به وبلاگت سر می زنی قشنگ بود آبجيه نازنينت